Film, aile içi şiddete maruz kalan kadınların ve çocukların sistem tarafından ne kadar yalnız ve korumasız bırakılabileceğine dair sert bir toplumsal eleştiri barındırıyor. Büyük bir doğal afet anında devlet kurumlarının ve emniyet güçlerinin yetersiz kalması, Maria’yı kendi adaletini ve savunmasını ilkel yollarla sağlamaya zorluyor. Kanunun ve modern teknolojinin uzanamadığı bu izole taşrada, hayatta kalabilmenin tek kuralı fiziksel dayanıklılık ve soğukkanlılık haline geliyor. Yapım, bürokrasinin ve toplumun kör noktalarını, alevlerin çiğ ışığı altında tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.