Kendi küçük korunaklı ve sterilleştirilmiş dünyaları içine sıkışmış bir ailenin, gerçek sihrin ve doğanın duvarına çarptıklarında ulaştıkları o muazzam olgunluğu izliyoruz. Polly ve Tim'in çocuklarıyla olan soğuk ilişkisi ne kadar trajik bir kopuş tetiğiyle başladıysa, yol boyunca yaşadıkları tehlikeli felaketlerin ardından ulaştıkları nokta da bir o kadar güçlü işleniyor. Final sahnesindeki yüksek coşkusu, iblislerin pes edişi ve gerçek gücün bencil sığınaklarda değil, kalpteki inançta saklı olduğunu vurgulayan samimi anlatımıyla hafızalarda kalıcı bir iz bırakıyor.