Lolita

Humbert Humbert'ın kendi bakış açısından anlatılan bu buruk hikaye, bir pedofilin kendi eylemlerini nasıl rasyonalize ettiğini ve gerçeği nasıl çarpıttığını seyirciye gösteren ahlaki bir laboratuvardır. Lolita'nın çocuksu neşesi ile Humbert'ın ağır suçluluk psikolojisi, yol boyunca uğradıkları her motelde tekinsiz bir atmosfer yaratır. Dominique Swain'in Lolita karakterine verdiği hem şımarık hem de manipülatif hava, kurban ve suçlu arasındaki güç dengesini sürekli olarak sarsıyor.