Yönetmen Wil Aime, her sahneye yerleştirdiği gizli detaylar ve zekice kurgu oyunlarıyla seyirciden tam bir konsantrasyon talep ediyor. Telefonunuza bakarak kaçırabileceğiniz ufak bir bakış veya söylenen bir kelime, filmin sonundaki devasa düğümün çözülmesini sağlıyor. James BKS imzalı gerim gerim geren müzikler, klostrofobik kamera açılarıyla birleşerek seyircideki klostrofobi ve güvensizlik hissini en üst seviyeye çıkarıyor. Sadece hikayesiyle değil, teknik işçiliğiyle de modern bir suç anlatısı izliyoruz.